• Denken
    Tags: ,

    Interview met Toon Deboutte (http://www.bertjanoosterbeek.nl/video.html)

    Verlichting: oer een periode van zo'n jaar kom je tot een soort van een ontwaken, waarbij je het gewoon niet meer nodig vindt om over de dingen na te denken, om de dingen niet meer moeilijk te maken. Dan sta je zo dicht bij je eigen kracht, bij je eigen essentie, dan is het niet meer nodig om de dingen te bevragen, of je het wel goed doet, wat andere mensen ervan vinden. Dan doe je het gewoon.

    25-10-2012
  • Denken
    Tags: ,

    Ons denken is net een verwend kind, gewend om altijd in het middelpunt van de belangstelling te staan, gewend ook om altijd z'n zin te krijgen. En het zal zich met alles wat het tot zijn beschikking heeft verzetten tegen alles wat die positie aantast.

    Tegen Thom, die er nog over na wilde denken, zei ik, dat als het aan het denken ligt het niet gaat gebeuren. Denken wil bewegen. En het zal zich met alles wat het in zich heeft verzetten tegen het tot rust komen.

    Denken en tellen tegelijk.

    Of het denken dat zich 'afsplitst' en zich aan jouw zijde schaart, en wat meewarig naar het denken kijkt.

    Tijdens het zitten een onbedaarlijke drang om te bewegen. Niet zo maar, nee met een reden. Een hele goede reden, zoals die kriebel op je neus, je slapende been, de pijn in je knie.

    'Zover komen dat het gewoon niet meer nodig is om na te denken over de dingen'. Is dat niet juist waar we vandaan komen? Hoe vaak is je niet toegevoegd dat je eerst na moet denken: 'Denk toch eens na!'

    De redelijkheid verzet zich tegen het opgeven van de redelijkheid. En waarschuwt: dat leidt tot onredelijkheid. En zo houdt het je aan de dichotomie redelijkheid/onredelijkheid, een onderscheid dat kenmerkend is voor de redelijkheid. Het opgeven van de redelijkheid betekent hier niet het vervallen in onredelijkheid, het betekent het achter je laten van de tegenstelling.

    Ik kan het zien, maar niet zijn.

    25-10-2012