• Isis – ‘s ochtends uitprinten
    Tags: ,

    Het boekverslag van Isis moet nog worden uitgeprint en dat vraagt ze tijdens het ontbijt. Als ik het bestand  open en uitprint blijkt er maar een halve pagina tekst te zijn. Een groot deel staat niet in het bestand. Isis heeft het verslag gemaakt met Wordpad, het bestand omgezet naar .docx, het originele wordpad bestand verwijderd en direct de prullenbak leeggemaakt. Want dat had Enzo gezegd, als je de prullenbak niet leegt, dan wordt je computer traag.

    Als Enzo even later naar beneden komt voor het ontbijt vraag ik hem of hij Isis dit heeft gezegd en voeg hem toe dat de invloed van de grootte van de prullenbak wat genuanceerder ligt. Ik ben behoorlijk geagiteerd en Enzo merkt op dat hij het wel wat vreemd vindt dat hij dit allemaal over zich heen krijgt terwijl hij alleen maar naar beneden komt om te ontbijten. Hij heeft gelijk.

    05-11-2012
  • isis – telefoon kwijt

    Na terugkomst van een ponykamp blijkt dat Isis haar telefoon kwijt is. Dat blijkt pas een aantal dagen later, nadat ik Dana heb overgehaald om voorlopig een van de twee oude Blackberry's te gebruiken. Isis had steeds gedacht dat haar telefoon nog in haar tas zat. Ze had haar tas nog niet helemaal uitgeruimd. De andere telefoon ligt bij Dorris.

    Isis is onwaarschijnlijk slordig. Bij ons begint het idee te ontstaan dat zij daar last van heeft en daardoor minder goed functioneert. In ieder geval heb ik er nu last van, want ik heb Dana een belofte gedaan die ik nu niet kan nakomen. Als ik geweten had dat de telefoon kwijt was had ik Dana deze belofte niet gedaan.

    Isis heeft ook een gruwelijke hekel aan opruimen. Zij ervaart dat als straf. Hoe nu te handelen. Wij komen op het idee om een lijstje te maken van 'belangrijke en kostbare' dingen, zoals schoolboeken, portemonnee, telefoon. We zeggen Isis niet dat ze haar kamer moet opruimen, maar stellen wel als eis dat ze alle voorwerpen op het lijstje, op elk moment, direct moet kunnen vinden. Als ik op een willekeurig moment haar kamer binnen kom en vraag 'Mag ik je Engelse boek?', dan moet ze mij dat direct kunnen geven.

    01-11-2012
  • isis – engels script voor poppenkast spel

    Isis moet vandaag een script in het Engels inleveren voor een poppenkast spel. Ze moet dit samen met Dorris en Daya doen. Ze weten al langer dat dit vandaag af moet zijn. Vanochtend heb ik het voor Isis uitgeprint. Het ziet er niet goed uit. Het Engels is slecht en allerlei zinnen zijn niet vertaald.

    Daya, Dorris en Isis hebben eergisteren samen het script gemaakt. In het Nederlands. Isis heeft het mee naar huis genomen om het te vertalen. Daar heeft ze ook hard aan gewerkt.

    Wat gaat hier allemaal fout:

    • Ze hebben geen idee wat de kern van de zaak is: het is een Engelse vaardigheidstoets, maar ze besteden vooral veel aandacht aan het Nederlandse script en laten het vervolgens aan Isis over om de Engelse versie te maken
    • Om eerst in het Nederlands te schrijven en vervolgens dat te vertalen, daarvoor weten ze nog niet genoeg. Dat is niet erg, ze zitten pas 2 maanden in de eerste klas. Maar je kunt zien dat hun inschatting van hun intellectuele vermogens op dit moment niet klopt: ze weten nog lang niet genoeg om ingewikkelde Nederlandse zinnen in het Engels te vertalen.
    • Gebrek aan aandacht. Voor paardrijden heeft Isis ingespannen aan deze opdracht gewerkt. Maar het is haar ontgaan dat ze een behoorlijk aantal zinnen heeft overgeslagen
    01-11-2012
  • hartsutra – verandering

    De Hartsutra gaat erover dat alles veranderlijk is en dat alles met alles samenhangt.

    Met onze ideeen en concepten fixeren we de werkelijkheid.

    Gitty merkte op dat we dat ook doen in relaties met onze verwachtingen. En dat als onze verwachtingen niet mee veranderen met de de mate waarin de ander verandert we voor onaangename verassingen kunnen komen te staan.

    Verwachtingen spelen in de opvoeding ook een hele grote rol: de verwachtingen die ouders hebben ten op zichte van hun kinderen, maar ook de verwachtingen die je eigen ouders hebben ten opzichte van de wijze waarop jij je kinderen opvoedt en verwachtingen die anderen daarover hebben.

    Kinderen veranderen heel snel. Drie maanden middelbare school en je hebt een ander mens. Juist bij kinderen kun je de verandelijkheid bijna letterlijk zien gebeuren.

    Voor zover het je eigen kinderen betreft is het beter om geen verwachtingen te hebben. Geen verwachtingen en geen hoop.

    26-10-2012
  • kleine vragen

    Gisteren Isis naar ponykamp gebracht. Zakgeld kun je aan de bar afgeven. Dan krijg je een tegoed. Dat is de gewoonte. Een meisje zegt tegen haar moeder dat ze haar geld bij zich wil houden. Ik voel meteen een weerstand. De neiging om, als het mijn dochter zou zijn, erop aan te dringen dat ze haar geld toch zou afgeven. Maar waarom?

    Ik bracht Isis naar de slaapzaal. Haar vriendin was er al. Een bed uit kiezen. Mij leek een ander bed prettig dan het bed dat haar vriendin voorstelde. Ik merk dat ik dan toch probeer te sturen. Waarom? Wat maakt het uit?

    De neiging om te sturen, om beslissingen voor je kind te nemen is diepgeworteld. Hoe vaak doe ik dat, terwijl ik me er niet van bewust ben? Hoe vaak doe ik dat, terwijl ik denk dat mijn dochter dat ook wil. Of dat ik haar gedrag interpreteer als een bevestiging daarvan?

    24-10-2012
  • Vakantie
    Tags: ,

    Dana was met een vriendin enkele dagen naar London geweest. De avond dat ze terug kwam, kwam ze niet naar huis, maar bleef  ze bij Sofia slapen. We zagen haar pas de volgende dag. Hoe vreemd is dat?

    Tijdens het eten: Dana verbaasde zich erover dat ouders graag willen dat ze tijdens de vakantie vaak thuis zijn. Dat vond ze maar vreemd.

    Dana was altijd vaak bij Fransje, sliep en at daar vaker, veel vaker, dan andersom. Wij zij. Al gewend aan uithuizige kinderen. Walter en Elia lijken daar nu plostseling mee geconfronteerd te worden.

     

    24-10-2012
  • Vrijheid en regels

    Afgelopen vrijdag in de cursus gebruikt als voorbeeld van projectie. Mijn bubbel dat vrijheid en eigen verantwoordelijkheid het 'beste' zijn. En hoe dat goed uitpakte bij Enzo, maar niet bij Dana. Hoe Dana dat begreep alsof wij geen belangstelling voor haar hadden. Dat deed pijn en dat maakte ook de omvang van mijn bubbel duidelijk. En hoe een bubbel werkt: het weerhoudt je ervan te zien wat de ander werkelijk nodig heeft. Sindsdien doen we het anders. Met als consequentie dat we het ook anders doen voor Enzo en Dana.

    Het idee dat je je kinderen gelijk moet behandelen is ook een bubbel. Kinderen verschillen. Wat goed is voor de een hoeft dat niet te zijn voor de ander. Als je dat onderkend, dan kun je niet meer terug vallen op regels, maar zul je je moeten bekwamen in het aanvoelen van de behoeften van je kinderen op dat moment.

    Hoe weet je dan dat je het goed doet? Er is geen externe autoriteit.

    21-10-2012